Wat als dit het gewoon is?

Door Johanna Nolet 27 december 2017

Laatst had ik een bizarre gedachte. Een gedachte die alles op zijn kop zette en een waanzinnig donzen dekbed over me uitspreidde. Ik zat op onze uitgebluste bank en keek naar de stapeltjes willekeurige meuk op tafel. Naar de scheve vegen verf op de muur en de halfdooie plant in de vensterbank. En ineens was het alsof een stel mollige engeltjes met blote piemeltjes een laag sterrenstof over mijn hele bestaan pieste. Alsof alleen nog de glimmende perfectie van mijn leven in mijn ogen weerkaatste. De gedachte was:

Wat als dit het gewoon is?

Ik maak nog regelmatig de fout te denken dat mijn ‘echte leven’ zich ergens in de toekomst bevindt. Je weet wel, dat leven dat altijd nét even buiten je bereik op je ligt te wachten. In dat volwassen leven, ‘het leven dat voor mij bestemd is’, bestaat geen ruis en onrust, geen misverstand. Alles loopt op rolletjes. Ik heb meer dan genoeg geld en zeg altijd de juiste dingen, precies op het juiste moment. In dat leven sport ik drie keer per week, kook ik elke dag vers en ben ik vijftien kilo lichter. En vanzelfsprekend heb ik ook een internationale bestseller op mijn naam staan, over het pad dat tot dat échte leven geleid heeft. Dat boek is Oprah’s nieuwste inspiratie.

Eerlijk is eerlijk, ik loop iets achter op mijn planning. Ik had verwacht dat ‘het leven dat voor mij bestemd is’ zo’n tien jaar geleden zou aanbreken. Já, ik leef samen met de man van mijn dromen in een ruime sociale huurwoning aan de rand van het centrum. En já, ik verdien mijn geld met dagboekschrijven, filosoferen en anderen met zelfliefde en vertrouwen besmetten. Maar ik pas niet in een spijkerbroek en Eva Jinek heeft me nog niet op haar radar. En dus moet ik de vaart erin houden om dit ‘voor spek en bonen leven’ uit te rennen en in mijn échte leven aan te komen. Maar nu vraag ik je:

Wat als dit het gewoon is?

Ik wil je uitnodigen even bij deze vraag stil te staan en het effect ervan op je in te laten werken. Wat als dit het is? Wat als je het hiermee moet doen? Wat als ‘iets anders nastreven’ zinloos zou zijn. Loop in gedachten je leven door. Je werkleven, familie, gezinsleven, vrienden, creatieve hobby’s. Zoals ze zijn in dit moment. Loop je lichaam, kledingkast en je huis eens door. En laat op je volgende uitademing alle verwachtingen voor verbetering varen…

Welkom in het nu. Welkom in je unieke, prachtige, bij elkaar geraapte bestaan. Welkom in het leven dat voor jou bestemd is.

Wij zijn geen Gandhi en dus houdt deze serene vrede maximaal zeven seconden aan. Daarna gaat je brein weer over op het signaleren van alle factoren in je leven die voor verbetering vatbaar zijn. Dat is oké. Ontwikkelen is je natuur. Zo evolueren we als mensheid. En er valt genoeg te ontwikkelen, want we zijn een destructief volkje. Maar onderschat niet het effect van oprechte dankbaarheid en acceptatie. Als jij dankbaar kunt zijn voor waar je nú staat, voor wat je wél hebt, dan heb je altijd genoeg. Dan ben je oké terwijl je door ontwikkelt. Terwijl je steeds een stapje dichterbij jezelf en jouw definitie van succes zet.

Dus, zelfs als dit het gewoon is, heb je alles wat je nodig hebt. Je hebt je intelligentie, inzicht, empathie, je intuïtie, glimlach en gevoel voor humor. Je hebt je herinneringen en diepste verlangens. Je hebt je ervaringen. Je hebt liefde. Altijd. In dit moment. 

Wat als dit het gewoon is? Als dit het is, ben ik fucking gezegend.

Johanna Nolet is coach, schrijver en spreker. Zij nodigt mensen uit om het voorbeeld te zijn dat ze zelf nooit gehad hebben. Ze is oprichtster van de populaire blog Geen Bekende Vrouwen en spreekt op congressen over zelfliefde in werk en relaties. Op de hoogte blijven? Like GBV op Facebook en volg Johanna op Instagram voor dagelijkse inspiratie.

Pssst…

  • Wil je geen blog missen? Klik hier
  • Wil je voor maar €5 meedoen met mijn crash course Be The Example You Never Had? Klik Hier

4 reacties

  1. Dianne op 27 december 2017 om 20:09

    Dankjewel! Precies wat ik nodig had!

  2. Lin op 27 december 2017 om 22:50

    Ja, dit is precies het gevoel dat ik vaak heb. Gejaagd, uitgedaagd, onderuithalend en vervolgens toch weer die toekomstdroom de lucht in hijsen. Illusie of niet, het brengt je wel in beweging, dichter bij daar waar je mag zijn. En dan is het fijn om terug te kijken naar jezelf al zittend op de bank met een stapel troep, dode plantjes en te veel kilo’s om je heen en te voelen dat je het toch weer gefixt hebt, wat en hoe dan ook.

  3. Marije op 28 december 2017 om 13:38

    Zó herkenbaar! Ons tijdelijke huurhuis bijvoorbeeld (haha) voor we dat fantastische huis kopen, of de verre reizen met onze dreumes, maar ondertussen wordt het een camping in Italië en geniet ik daar echt niet minder. Gelukkig overvalt mij dat gevoel van ‘dit is het’ zo af en toe ook, en I ❤️ mijn niet perfecte leven, de rommel in huis, die paar verhuisdozen na anderhalf jaar. Dit is mijn leven en ik deel het met een fantastische vent en ons mooie kind.

  4. Josine Nolet op 28 december 2017 om 16:26

    Halleluja amen

Laat een reactie achter





Liefdesbrief #2 Hoe vraag jij om aandacht?

Door Johanna Nolet 17 juli 2018

Verder lezen

Kies jij voor liefde?

Wil jij je onderdompelen in onderwerpen als zelfliefde, relaties, bodypositivity en oprecht en creatief leven?

Schrijf je dan in voor mijn liefdesbrief en wordt deel van onze dappere Love Tribe!