"The wedding is off!"

Door Johanna Nolet 8 november 2017

“The wedding is off!” Mijn verleeuufde en ik roepen het al weken gekscherend. Als één van ons vergeten is de was op te hangen of terloops de naam van een ex noemt… “The wedding is off!!” Maar nu is het menens. Ik blijk namelijk, ondanks mijn guru-status en professionele profielfoto, tóch niet verlicht te zijn. Hou op, het komt voor mij ook als donderslag bij heldere hemel! Maar we zullen het moeten accepteren. Niks geen prinses, gewoon het groene monster. Mijn ex-verloofde kan dit feit bevestigen. Hij dealt dagelijks met mijn vergankelijke karakter sinds ik hem afgelopen augustus ten huwelijk vroeg en hij dus “ja” zei. Daar heeft hij nu spijt van.

Maar mán, wat was het romantisch… Aan het water, na zeven dagen regen brak precies op dát moment de zon door… Vrienden en familie waren erbij, niemand zag het aankomen. Na de perfecte speech ging ik ervoor hoor, op één knie. Tranen! Applaus! Prosecco! Wat een durf! Wat een vrouw! Maar van die godes is vandaag weinig over. Wat begon met een oprechte liefdesverklaring, valt nu te vergelijken met een stuk Hubba Bubba kauwgum verstrikt in mijn haar; met elke beweging raak ik verder in de knoop.

Wat blijkt, een doe-het-zelf bruiloft is misdadig in Trouwland. Dat idyllische veldje mag je van de gemeente niet gebruiken en bij elke locatie met een dak zit je meteen vast aan een arrangement ter waarde van €10.000. Daarnaast blijkt locaties scouten net zo’n wreed proces te zijn als solliciteren of een huis kopen. In gedachten heeft het hele feest zich al op die plek voltrokken voordat je überhaupt een offerte opvraagt. Vervolgens zit je weken te wachten om uiteindelijk de deksel op je neus te krijgen. En als je dan -net als ik- bij elk greintje hoop tegen het plafond springt en roept dat dit het helemaal wordt, want dat voel je gewoon!!! Dan lig je er na drie bezichtigingen vanaf. Terwijl ondertussen op elke hoek van de straat iemand vraagt; “Is er nou al een datum???”.

Daarom stond ik vanmorgen na de zoveelste teleurstelling klaar met de schaar in mijn hand om die hele artificiële, plakkerige bende er met haar en al uit te knippen. “The wedding is off!”, kermde ik, terwijl ik met een snik ter aarde stortte. Nu, een paar uur later, is het me duidelijk dat ik ergens een verkeerde afslag heb genomen. Dus terwijl ik mijn latte-macchiato met havermelk drink en het Spaarne over tuur (begin nou niet over ‘eerste wereld problemen’, een bruiloft organiseren is psychisch een enórme belasting…) ga ik in gedachten terug naar mijn oorspronkelijke intentie met dit hele spektakel. Ik wilde mijn liefde verklaren aan de man die al drie jaar lang meer licht op mijn leven schijnt dan de zon en de maan bij elkaar. Ik wilde mijn vertrouwen in ons uitspreken in het bijzijn van onze dierbaren. 

Ik kan het niet laten te denken… Zijn we per ongeluk daar aan het water al getrouwd? Want één ding is zeker, ik ben iets aan het nastreven wat ik allang heb! Natuurlijk willen we nog voor het echie en dan met iedereen erbij, maar dit besef is goed. Want alleen wat je vanbinnen zelf hebt of bereid bent te zijn, kun je buiten jezelf in de tastbare wereld manifesteren. Dat is tenminste mijn ervaring. Ik wilde een relaxte, simpele bruiloft en vervolgens ging ik zelf heel hysterisch en ingewikkeld doen. Als een soort nep yogi aan speed riep ik heel hard dat de juiste locatie zich vanzelf zou aandienen, terwijl ik ondertussen achter elkaar zoektermen in Google intikte: “Trouwlocaties Haarlem”, “Veldje huren Haarlem”, “Bohemian wedding Haarlem”, “Goedkoop trouwen Haarlem?”.

Dacht ik toch even dat bridezilla’s alleen op MTV voorkwamen… Kunnen we hier trouwens een andere term voor verzinnen? Ik vind bridezilla wat meedogenloos. Wat zeg je van: vrouw-met-de-beste-intenties-die-even-het-vertrouwen-kwijt-is-en-tijdelijk-aan-haar-eigen-irreële-verwachtingspatroon-onderdoor-gaat. Véél pakkender toch? En vanuit dat licht denk ik ook: Nou goed, adem in… adem uit… the wedding is back on…

Johanna Nolet is coach, schrijver en spreker. Zij nodigt mensen uit om het voorbeeld te zijn dat ze zelf nooit gehad hebben. Ze is oprichtster van de populaire blog Geen Bekende Vrouwen en spreekt op congressen over zelfliefde in werk en relaties. Op de hoogte blijven? Like GBV op Facebook en volg Johanna op Instagram voor dagelijkse inspiratie.

Pssst…

  • Wil je geen blog missen? Klik hier
  • Wil je meedoen met mijn Crash Course Selflove van maar €5? Klik Hier

16 reacties

  1. Marliene op 9 november 2017 om 09:12

    Ach Johana het is herkenbar hoor, ook wij stappen volgend jaar in het huwelijksbootje (‘Oh ja! Willen we een bootje? Wel leuk maar waar huur ik die? En moeten die kinderen dan zwemvesten aan? Dat staat ook weet zo suf over die achattige kleertjes ’) en Haarlem blijkt als grote stad waar iedereen wel iemand kent ‘die daar zooo cool getrouwd is’ best beperkt MAAR ik ben er van overtuigd dat het uiteindelijk lukt, het komt altijd goed nietwaar? En anders eet ik wel gewoon een hele bruidstaart in mn eentje op. Languit op de bank. In mn trouwjurk, want die heb ik dus al wèl!

    • Johanna Nolet op 9 november 2017 om 11:09

      Hahahaha! Ik zie het helemaal voor me! >< Dankjewel voor je héérlijke reactie. En je hebt gelijk: het komt sowieso goed. 😉 <3

  2. antoon op 9 november 2017 om 12:10

    Geweldig meid , dacht effuh , gaat , zij , nou ook lopen kloten ( voor , deze blog ) , maar ut is toch nog op tijd goed gekomen ! Oh en eh , http://www.humancondition.com ?

  3. Alina op 9 november 2017 om 13:34

    Oow johanna vond dit wel echt een top verhaal. Vooral die pakkende naam voor bridezilla 😉 het komt goed en gewoon vet veel schijt hebben want ja waar gaat het nou uiteindelijk om 😉 ik trap er ook in

    • Johanna Nolet op 9 november 2017 om 15:28

      Nou Alina, daar zeg je wat. “Schijt” wordt denk ik mijn nieuwe meditatie-woord. Schiiiiiiiiiijjjjjjjjt. Thanks dear!

  4. Sascia op 9 november 2017 om 15:23

    HEERLIJK DIT!

    “Ik wilde mijn liefde verklaren aan de man die al drie jaar lang meer licht op mijn leven schijnt dan de zon en de maan bij elkaar”

    “ik ben iets aan het nastreven wat ik allang heb!”

    “Want alleen wat je vanbinnen zelf hebt of bereid bent te zijn, kun je buiten jezelf in de tastbare wereld manifesteren.”

    “vrouw-met-de-beste-intenties-die-even-het-vertrouwen-kwijt-is-en-tijdelijk-aan-haar-eigen-irreële-verwachtingspatroon-onderdoor-gaat.”

    Liefde!

    • Johanna Nolet op 9 november 2017 om 15:28

      Thank you!!!

  5. Barbara Kamminga op 9 november 2017 om 17:56

    Het enige belangrijke is de liefde die jullie voor elkaar voelen en met elkaar delen. het is de samenleving, media en alles daarom heen dat het beeld heeft geschapen dat een trouwdag er groots, meeslepend en alles erop en eraan moet hebben. Doe je niet zo dan houdt je kennelijk niet van elkaar. Totale onzin. Het enige belangrijke moment van de hele dag is wanneer jullie elkaar de “eeuwige trouw” beloven. Alles erom heen is meer voor de genodigden. Zolang je dat voor ogen houdt is goedkoop trouwen in Haarlem net zo, en misschien nog wel specialer dan het groots en meeslepende gebeuren. Ik wens jullie veel wijsheid in deze roerige trouwplannen tijden ❤️

    • Johanna Nolet op 10 november 2017 om 11:44

      Dankjewel Barbara! X

  6. Marjet op 9 november 2017 om 20:53

    +❤️ love it

  7. Veerle op 9 november 2017 om 21:48

    Ahhh Jo, ik moest hier zo om lachen! Robin en ik zijn ook onze bruiloft aan t plannen… heel romantisch op t strand in Curacao. Zo zitten we ineens te Skypen met een wedding planner en denk ik ineens.. WAT ZIJN WE AAN HET DOEN?! Van dit geld zouden we een half jaar op wereldreis kunnen gaan :O wil ik nog wel trouwen? Er komt zoooo veel bij kijken, etc. The struggle is real! :’)

    • Johanna Nolet op 10 november 2017 om 11:43

      Oh my god écht hè!? Ik ben zo blij dat ik niet de enige ben die niet marriage-crazy-bestendig is! >< Het is een circus! Maar we kunnen dit. We gaan onze eigen manier vinden. En het wordt fantastisch. 😉 X

  8. Frits Nolet op 10 november 2017 om 13:58

    Ex-verloofde? Nee toch, die bruiloft zal er toch ooit wel eens van komen? Als je nog een lokatie zoekt… ik heb nog een watertoren in de aanbieding 😉 Moeten jullie wel naar Vlaardingen komen! 😉

    • Johanna Nolet op 10 november 2017 om 14:08

      Haha Frits, heb je ‘m helemaal uitgelezen? 😉 En wat gaaf die watertoren! Passen daar 130 mensen in? ><

  9. Renée op 12 november 2017 om 07:56

    Ha Johanna,

    Misschien helpt het om je los te maken van het concept ‘Trouwen’?
    Dan gaat er opeens een wereld open waarin je ‘De Liefde van je Leven’ kan vieren zoals jullie dat graag willen!
    Geen beperkingen, geen hindernissen, geen kaders…
    Want de liefde en het leven vieren valt buiten de bureaucratische bekrompen kaders die kennelijk aan het trouwen worden gesteld.
    Strijk neer met je dierbaren op een geliefd buitenplekje, bak je eigen liefdestaart, neem je eigen muziekband mee en dans en zing tot middernacht je levensgezel toe!
    Liefde ‘moet’ van binnenuit gevierd worden!
    En geen worsteling met de buitenwereld zijn…

    Ik kijk met zoveel plezier terug op mijn ‘trouwdag’!
    Los van alle confenties! Kleinschalig!
    Op eigen wijze!
    Een dag om nooit te vergeten…
    Getuige ook de foto’s die ik zalf afdrukte in mijn doka 3 hoog achter destijds! Ik zou nu oprecht niet meer weten hoe ik zelf foto’s moet afdrukken 😉
    Ook al is mijn geliefde van destijds al een decennium mijn geliefde niet meer (‘trouw-en’
    is nogal een belofte…),
    mijn hart maakt een ware vreugdesprong als ik terug denk aan die dag!
    Waarom?
    Omdat we ons liefde voor elkaar bezegeld hebben door die te vieren in een vorm die ons paste als een jas en ingekleurd hebben zoals wij dat leuk vonden!
    Authentiek!

    You go girl!

    • Johanna Nolet op 13 november 2017 om 15:15

      Wat mooi Renée, dankjewel voor je mooie verhaal!

Laat een reactie achter





Wat ik over mijn vader leer -en dus over mezelf- vijf jaar na zijn dood

Door Johanna Nolet 11 december 2017

Verder lezen